Ciąża - zmiana rzeczywistości wewnętrznej

Większość kobiet w naturalny sposób odczuwa pragnienie urodzenia dziecka. Ciąża i narodziny dziecka są widziane jako pozytywny krok rozwojowy, przejście w stronę dojrzałości czy dorosłości. Jest to szczególny czas dla kobiety - czas przejścia/zmiany, któremu mogą towarzyszyć świadome i nieświadome obawy. Często oprócz nadziei, radości, ekscytacji, ciekawości, antycypacji, mogą pojawiać się wątpliwości, uczucia zagubienia, żalu, straty, trudności w zaakceptowaniu zmieniającej się rzeczywistości na poziomie fizycznym i psychicznym. Jak każda zmiana, i ta wymaga przepracowania żałoby, zmierzenia się z bólem tego, co tracimy, tak by móc w pełni otworzyć się na nowe możliwości i czerpać z nowego doświadczenia.

Żałoba może dotyczyć wielu płaszczyzn od tej zewnętrznej, tego co pomiędzy, oraz tego co w rzeczywistości wewnętrznej. Utrata może na przykład dotyczyć rzeczywistości zewnętrznej – pożegnania się na jakiś czas z pracą, szczególnie może to dotyczyć kobiet, które realizują się zawodowo, a co za tym idzie, pożegnania z niezależnością. Rozstanie z pracą to też pożegnanie z aktywnością, która wzmacniała poczucie wartości. Kończy się również niezależność w kontekście swobody dokonywania wyborów, w wielu obszarach od sposobu w jaki lubimy spędzać poranki po całkowitą zmianę stylu życia...

Utrata niezależności czy poczucia kontroli dotyczy tez ciała, na które wpływ ma zmieniający się i rozwijający w środku mały człowiek. Dynamika zmian w ciele kobiety i dziecka oraz nieuchronność zbliżającego się porodu mogą również konfrontować kobietę z poczuciem bezradności.

W rzeczywistości wewnętrznej dokonuje się zmiana obrazu siebie, która wiąże się też z obrazem siebie w roli matki. Ciąża to czas, w którym ożywają doświadczenia z przeszłości, szczególnie w kontekście dzieciństwa kobiety, w tym relacji z własną matką. Jakość tej relacji odzwierciedla się w wewnętrznym krajobrazie psychicznym kobiety, ale też w relacji jaką tworzy względem siebie, swojego ciała. Czy była to relacja bezpieczna, ufna, dająca poczucie bliskości i zrozumienia? Czy była to relacja, która dawała możliwości rozwoju zgodnie z potencjałem kobiety czy może w jakiś obszarach tej relacji kobieta nie mogła realizować swoich potrzeb, brakowało ciepła, zrozumienia czy przekraczane były granice. To wszystko będzie miało znaczenie w relacji, którą kobieta zaczyna tworzyć ze swoim dzieckiem w łonie. Jeśli na przykład relacja miała charakter rywalizacyjny kobieta może obawiać się kary ze strony matki, lub może mieć poczucie, że jej zdolności macierzyńskie czy twórcze będą niewystarczające by niemowlę mogło się dobrze rozwijać.

Ciąża i narodziny dziecka dają okazję do naprawnienia minionych błędów rodzicielstwa, którego kobieta mogła doświadczać i do przekształcenia tego po swojemu, zgodnie z niezaspokojonymi potrzebami. Jednak urodzenie dziecka nie zawsze daje możliwości reparacji, często wystawia kobietę na dodatkowe trudności.

Ciąża przekierowuje uwagę kobiety bardziej do wewnątrz, też w kontekście psychicznym, jest to czas wzmożonej refleksji. Na wierzch wypływają rozważania dotyczące własnej przeszłości, przyszłości, czy tematyki życia i śmierci. Nieświadome fantazje pojawiają się w marzeniach sennych co daje większą szansę na integrację i rozwój.

Psychoterapia w czasie okołoporodowym daje możliwość wsparcia, zrozumienia emocji i stanów psychicznych, których doświadcza kobieta. Daje szansę na przepracowanie wewnętrznych konfliktów i relacji, na zmodyfikowanie obrazu siebie i innych a także na zintegrowanie tego nowego doświadczenia w swojej psychice. Może być doświadczeniem leczącym trudności z własnego dzieciństwa, dzięki czemu daje możliwość zmiany miedzypokoleniowych wzorców poprzez przepracowanie nieświadomych konfliktów zamiast odtwarzania ich po raz kolejny w następnym pokoleniu.

 

 

 

                                                                             


Ciąża - zmiana rzeczywistości wewnętrznej

Ciąża - zmiana rzeczywistości wewnętrznej

Więcej
Kompulsywne drapanie skóry i wyrywanie włosów (dermatillomania i trichotillomania)

Kompulsywne drapanie skóry i wyrywanie włosów (dermatillomania i trichotillomania)

Więcej